Ushbu maqolada hikoyalarni tahlil qilishdagi asosiy unsurdardan biri makon va zamon munosabatlarining oʻzaro aloqadorligi hamda muallifning ijtimoiy davr xususiyatlariga oʻzaro munosabati va qolaversa, oʻz turfa tajribalaridan kelib chiqqan holda yondashuv uslubining natijasi oʻlaroq, jamiyatga, keng jamoatchilikka xizmat qiluvchi asar bilan baholanadi. Shuningdek, maqolada hikoyaning mavzusi uning yozilish sababi tarixiga toʻxtalib oʻtilib, nima sababdan mavzu va makon zamon tanlangan ekanligini ochib beriladi hamda yozuvchi tomonidan ilgari surilgan ideya va gʻoyalarning tahlil etilishida qahramonlarning oʻzaro munosabatlari, ichki psixologik holatlari va muallifining oʻziga xos uslubi yaʼni ifoda uslubi ochib beriladi. Bunda, muallifning qaysi makon va zamon munosabatlar bilan aloqaga kirishayotgan ekanligi ham muhim vosita va detallardan biri ekanligi ham e'tiborga olinadi.
