Mazkur maqolada antroponimlarning lingvopragmatik xususiyatlari yangi o‘zbek adabiyoti materiallari asosida tahlil qilinadi. Yangi davr o‘zbek nasri va poeziyasida qo‘llanilgan antroponimlar turli ijtimoiy-ma’naviy konnotatsiyalarga ega bo‘lib, ularning kommunikativ vazifalari, nutqdagi pozitsiyasi va kontekstual ma’nolari aniqlanadi. Misollar sifatida Erkin A’zam asarlaridan foydalaniladi.